Skip to main content

Marc De Blieck


Hoe verhoudt fotografie zich vandaag tot begrippen als uniciteit, autoriteit en auteurschap? Deze brede vraagstelling en de mogelijke antwoorden zitten diep verankerd in het DNA van SOFAM, een non-profit coöperatieve vennootschap die auteursrechten van visuele kunstenaars in België behartigtSinds mei 2018 organiseert SOFAM tweemaal per jaar een tentoonstelling in het Europees Huis van de Auteurs (EHA) waar het is gevestigd. De uitgepuurde expo SAVE AS IMAGE van fotograaf en beeldend kunstenaar Marc De Blieck die plaatsvindt in de coworking ruimten en het café van EHA zet deze vraagstelling extra in de verf.

Een buste van Nefertiti op een sokkel. Een vitrine met optische meetapparatuur. Keramische dan wel geschilderde bloemen. Een woud. Marc De Blieck beperkt zich tot het in beeld brengen van herkenbare objecten van cultureel belang die we aantreffen in musea, naast Unesco-werelderfgoed. Het gaat om onderwerpen die reeds door anderen zijn geselecteerd o.a. omwille van hun universele waarde. Vervolgens brengt De Blieck dit geïnstitutionaliseerde gemeengoed genereus in beeld: technisch meesterlijk uitgevoerd, haarscherp en zonder een beoogd uniek standpunt of kadrage. Door deze inhoudelijk en vormelijk voorgekauwde ‘keuze’ aan te nemen lijkt De Blieck zichzelf weg te willen cijferen als beeldauteur. Het zichzelf buiten spel zetten is de voorwaarde van zijn artistieke praktijk, maar hier voltrekt zich ook een paradox. Sinds we zijn werk voor het eerst zagen in het S.M.A.K. (waar hij twee jaar geleden werk toonde in The Photographic I) is het duidelijk: dit is fotografie zonder persoonlijk verlangen. Er is ook geen persoonlijk handschrift, al vraagt dit laatste wat nuance. Net in zijn zoektocht naar een positieloze positie manifesteert zich volgens ons zijn positie en dus zijn auteurschap. Wat ons betreft is zijn opzet bewust een mission impossible die ongetwijfeld tot interessante debatten kan leiden over het herdenken van associaties tussen fotografie en auteurschap, en bij uitbreiding tussen fotografie en uniciteit/autoriteit.

Naast de theoretische reflecties die het werk initieert, spreken de beelden ook de poëtische ziel aan. De titel SAVE AS IMAGE bijvoorbeeld leest als een verwijzing naar een ‘getrapt’ archiveren (namelijk foto’s van - reeds bewaarde - bijzondere artefacten en sites). Daarnaast gebruikt De Blieck voor zijn prints Japans papier, wat hem in staat stelt om het werk gemakkelijk te vouwen en - letterlijk - in een doos te bewaren. In opengevouwde toestand zijn de plooien duidelijk waarneembaar. Ze voegen een theatraal grid toe aan het werk en zorgen voor een bewustwording van onze positie als actieve toeschouwer. Tegelijkertijd kunnen we de fotografische opnamen lezen als een transformatie van de 3D-wereld naar een dichtgevouwen, plat vlak dat bij ontplooiing een licht reliëf genereert. De toevoeging van een ruimtelijke dimensie en van betekenis voltrekt zich vervolgens in het verbeeldend vermogen van de ontvanger.

© SC

Dit artikel is verschenen in HART #197, 7 november 2019

Marc De Blieck: SAVE AS IMAGE, SOFAM tentoonstelling, tot 20 december bij Europees Huis van de Auteurs (European House of the Authors)rue du Prince Royal 87, Brussel. Open ma-vr van 9-17u. www.sofam.be


© Marc De Blieck, Gemäldegalerie Alte Meister, Kassel, DE, 2019, from 
SAVE AS IMAGE, installation view by We Document Art (courtesy SOFAM)

© Marc De Blieck, Porzellansammlung, Dresden, DE, 2018

© Marc De Blieck, Bergpark Wilhelmshöhe, Kassel, DE, 2017

© Marc De Blieck, Technik Museum, Kassel, DE, 2015

© Marc De Blieck, Neues Museum, Berlin, DE, 2018

© Marc De Blieck, Sankt Nikolai, Stralsund, DE, 2019


Comments

Popular posts from this blog

Panamarenko

35 YEARS PANAMARENKO & DEWEER GALLERY - A BRILLIANT STORY SINCE 1983 Als Panamarenko niet bestond, ze moesten hem uitvinden. De zelfverklaarde fantast behoeft geen introductie. Van het einde van de jaren ’60 tot zijn pensioen in 2005 bricoleerde hij een kinderlijke droomwereld - van zelfgebouwde duikboten, vliegende schotels en zeppelins tot auto’s en kipachtige vogels. Zijn verwondering was de perfecte voedingsbodem voor zijn poëtische creaties, steeds balancerend tussen techniek en esthetiek, en nu op weg naar de eeuwige jeugd! Deweer Gallery bezit een schatkamer aan Panamarenko’s, en dat is bezwaarlijk overdreven. Tussen het begin van de jaren ’80 en 2005 verzamelde de familie Deweer een indrukwekkende hoeveelheid topstukken als V1 Barada Jet (1991), IJsvogel (2003) en Donnariet (2003). Naast unieke objecten zijn er ook heel wat tekeningen, modellen, fotografische prints, multiples en grafiek van de kunstenaar. Deweer Gallery is de enige galerie in België die zoveel werk van Pana…

Yves Velter

Brief aan Yves Velter, geschreven naar aanleiding van de vernissage van de tentoonstelling Soul Contractions in de Paardenstallen in Kortrijk. 27.04.2019.

Beste Yves,
Relatief recent nodigde je me uit om een bezoek te brengen aan je atelier in de Romestraat in Oostende. We zijn geen intimi, ons contact bleef vooralsnog beperkt tot een beleefdheidsgroet op een vernissage. Je werk had ik wel al gezien. Zoals het monumentale tableau ‘Gaze of Hesitation’ dat dit najaar nog te zien was in de Mesdag Collectie in Den Haag. Dertien mensen in een zwart kostuum zijn er rond een reusachtige tafel iets aan het doen, wat nog het meest lijkt op vergaderen. Het tafelblad viel me meteen op. Je verbeeldt er immers een wateroppervlak dat me deed denken aan een diepe, onvoorspelbare oceaan. Het gesprek tussen de verschillende personages leek me afstandelijk. Dat meende ik af te leiden uit de strakke vormen, het grijsblauwe coloriet, maar misschien nog in de eerste plaats uit de gezichten. Daar waar ik oge…

David Denil

Met het boek LET US NOT FALL ASLEEP WHILE WALKING toont David Denil zich naast een clever beeldenmaker, een erudiet verteller en een voortreffelijk onderzoeker en analyticus. In deze lijvige pil brengt hij op een uiterst eigenzinnige, compromisloze manier stukken uit de turbulente geschiedenis van Oekraïne in kaart, meer specifiek de burgerrevolutie op het Onafhankelijkheidsplein in Kiev - Maidan. Op 21 november 2013 vond daar de eerste van een golf demonstraties plaats tegen de corruptie en de rechtsonzekerheid. Een deel van de bevolking wilde het lot van Oekraïne aan de Europese Unie verbinden in plaats van aan Rusland.
LET US NOT FALL ASLEEP WHILE WALKING - een adaptatie van de frase ‘don’t let me walk around asleep’ uit het gedicht Days are Passing, Nights are Passingvan Taras Shevchenko - is een dynamisch en doorwrocht boek. Denil belicht er verschillende facetten van het conflict via found footage en eigen geënsceneerde fotografische opnames zwevend tussen droom en realiteit en o…

delighted despondence

Buscábamos una diligencia a todo trance con mulas viciadas, dispuestas a rodar por los edificios, a romper los arreos y a matar al mayoral Darío de Regoyos
Loss and mourning, melancholy and dark beauty. These are the ingredients of La España Negra [Black Spain], a book that can be described as an alternative guide to wander through northern and central Spain, from the Cantabrian coast and the Basque Country to Madrid. This little jewel, published in 1898, is a child born out of a journey made in 1888 by two intimate friends, namely Belgian symbolist poet Émile Verhaeren and Spanish painter, and co-writer, Darío de Regoyos. It is a rare artistic dialogue between Spain and Flanders during the fin de siècle. Both having lost a parent - Verhaeren his father and Regoyos his mother - they started their travels as a way to mourn, to process their pain and create new memories and works that welled up from the depths of their soul.



Verhaeren and Regoyos searched for remote villages far from the b…

AMBERES - ROBERTO BOLAÑO - ANTWERP

Displaying a raw energy that he would later develop to establish himself as one of the most original writers of his generation, Roberto Bolaño’s early experimental novella Amberes (English: Antwerp) is a source of inspiration for a homonymous group exhibition at M HKA in Antwerp. Sofie Crabbé had a conversation with senior curator Nav Haq about the creativity, power and relevance of Bolaño’s writing and how it resonates in both contemporary and historical art.

Sofie Crabbé: Why did you choose Amberes as a source of inspiration for an exhibition?
Nav Haq: When I moved to Antwerp several years ago, a friend gave me a copy of this novella. I liked the fact that the prose’s actual relation to Antwerp remains elusive. The book is not about Antwerp. It would be really uninteresting to make a straight ‘Antwerp’ show. This exhibition is a way to do something more ambiguous. I am interested in the blurring between places in Amberes. Some places are like alter-egos for other places. Most of the s…

Lina Bo Bardi

Brazilië's best bewaarde geheim
Lina Bo Bardi (1914-1992), Italiaans-Braziliaans multitalent, zou ‘Brazilië’s best bewaarde geheim’ zijn. Een halve eeuw was ze een centrale figuur binnen de cultuur van Brazilië. Haar bijdrage aan disciplines als architectuur en vormgeving is aanzienlijk. In het Design Museum van Gent kan je momenteel naar een klein fragment van haar oeuvre gaan kijken. Verschillende modernistische meubels staan er uitgestald, hoofdzakelijk ontworpen tussen 1948 en 1951 en geproduceerd in de Estúdio Palma, de praktijk die ze samen met de Italiaanse architect Giancarlo Palanti had opgericht. Lina Bo Bardi is echter zoveel meer. We doken in de diverse facetten van haar invloedrijke, complexe oeuvre en troffen er visie, innovatie en onverstoorde moed, wars van het narratief waarin ze opereerde, dat een mannelijke superioriteit dicteerde. ‘Ik ben een architect. Ik kan niet doorheen muren gaan. Ik ben geen heks. Het enige dat ik met muren kan doen is ze afbreken.’
Het is …

Les Monseigneurs

Gent - LUCA School of Arts 
Les Monseigneurs  Victor Verhelst - MA Grafisch Ontwerp Thomas Renwart - MA Textielontwerp
Fantasiewezens, poëtische zinnen en (on)herkbenbare, botanische vormen: wie in het atelier van het kunstenaarsduo Les Monseigneurs ronddwaalt, struint door een schier oneindig vat vol inspiratie. Het is de humus, de ‘grafische tuin’ die de twee zelfverklaarde ‘tuinmannen’ vertalen naar extravagant gekleurde ontwerpen voor (wand)tapijten. ‘Dit is slechts het begin van ons levensproject, notre jardin ne perira jamais.’ Les Monseigneurs bestaat uit grafisch ontwerper Victor Verhelst (1997) en textielontwerper Thomas Renwart (1995). Vanuit een gedeeld engagement sloegen ze in september 2018 de handen in elkaar: het begin van een continue kruisbestuiving die hen geen windeieren legde. De oogst van het eerste jaar bestaat uit diverse (wand)tapijten die dualismen zoals kunst versus design of klassiek versus eigentijds ondermijnen. Het zijn stuk voor stuk unieke stukken die functi…

Arian Christiaens

HOME

Terwijl de ontmoeting met het nieuwe coronavirus wereldwijd bij de meest kwetsbaren - fysiek, mentaal en/of economisch - een gitzwart spoor nalaat, ontwaren we ook positieve geluiden. De herwonnen tijd, ontstaan door de lockdown light, blijkt een ideale voedingsbodem voor creatieve experimenten. De Gentse fotografe Arian Christiaens bijvoorbeeld maakt iedere dag een familieportret van haar 4-koppige gezin.Een jaar geleden kwam je voor het eerst naar buiten met Xenia, een portret van je zus die vroeger je broer was. Xenia is gebaseerd op archieffoto’s en nieuw beeldmateriaal, en bestrijkt een tijdsspanne van zeventien jaar. De aangrijpende beelden van het fysieke en psychologische veranderingsproces staan sindsdien op m’n netvlies gebrand. Was dit je afstudeerproject?
Arian Christiaens: Nee, ik behaalde reeds in 2004 een master fotografie aan het KASK. Sindsdien werk ik als docent en ben ik zelfstandig fotograaf in bijberoep. De noodzaak om tijd en ruimte te maken voor eigen artisti…

Titus Simoens

Titus Simoens heeft zijn eigen stem gevonden. In zijn vierde boek 11:00 am krijgen intimiteit en menselijke emotie opnieuw de hoofdrol. Ditmaal in de vorm van Alfons, een 81-jarige man die zijn dagen lijkt te slijten in banale monotonie en grijze mistroostigheid. Of is dit slechts schijn?


Wie het werk van Titus Simoens een beetje volgt, weet dat hij niet terugdeinst om zijn vertrouwde terrein te verlaten. Zijn debuut Blue, See - Mount Song - Los Domadores (2015) leunde nog sterk aan bij de documentaire fotografie. Remember de beelden van weerloze momenten en strijdbare kameraadschappen van aandoenlijk kleine jongens die school liepen op de uiterst gedisciplineerde Oostendse zeevaartschool IBIS.