Skip to main content

Posts

Showing posts from April, 2020

Arian Christiaens

HOME

Terwijl de ontmoeting met het nieuwe coronavirus wereldwijd bij de meest kwetsbaren - fysiek, mentaal en/of economisch - een gitzwart spoor nalaat, ontwaren we ook positieve geluiden. De herwonnen tijd, ontstaan door de lockdown light, blijkt een ideale voedingsbodem voor creatieve experimenten. De Gentse fotografe Arian Christiaens bijvoorbeeld maakt iedere dag een familieportret van haar 4-koppige gezin.Een jaar geleden kwam je voor het eerst naar buiten met Xenia, een portret van je zus die vroeger je broer was. Xenia is gebaseerd op archieffoto’s en nieuw beeldmateriaal, en bestrijkt een tijdsspanne van zeventien jaar. De aangrijpende beelden van het fysieke en psychologische veranderingsproces staan sindsdien op m’n netvlies gebrand. Was dit je afstudeerproject?
Arian Christiaens: Nee, ik behaalde reeds in 2004 een master fotografie aan het KASK. Sindsdien werk ik als docent en ben ik zelfstandig fotograaf in bijberoep. De noodzaak om tijd en ruimte te maken voor eigen artisti…

Elke Andreas Boon

Elke Andreas Boon bij Hopstreet GalleryDat het delicate, zorgzame universum van Elke Andreas Boon een siddering bij me teweegbrengt, wist ik al langer. Haar tentoonstelling In convenience we trustbij Hopstreet Gallery (tot nader order gesloten om de u wel gekende reden) vormt hier geen uitzondering op. Verwacht u aan hardcore Elke Andreas Boon. Mild en weerbarstig. Speels en rebels. Bevrijdend en beangstigend. Gevoelig en ambigu.

Net voor het land in lockdown ging bracht ik een bezoek. Op de gevel van Hopstreet Gallery trof ik een cijferklok. De wijzers geven twee na twaalf aan. De tijd staat stil. Diverse spijkers weerhouden de wijzers van enige voortgang. Een porseleinen kopje, gevuld met een goudkleurige vloeistof, flankeert de bevroren tijd. Ik las er metaforen in. Zoals een tevergeefs streven om eeuwig jong te blijven. Of het ontlopen van verantwoordelijkheden door nutteloze symbolische acties (de klok) en ongelijkheid (het kopje).Het betreden van de galerie, herinnerde me eraan h…