Skip to main content

Sébastien Reuzé


Sébastien Reuzé onderzoekt het wezen van fotografie in FOMU


Een omgeving waar je in opgaat

‘Licht dat papier treft.’ De essentie van fotografie laat zich lapidair  samenvatten. De Franse fotograaf Sébastien Reuzé onderzoekt het wezen van fotografie, zijn bouwstenen. Zo blijkt ook in de tentoonstelling ‘Hotel Solaire’ in het FOMU Antwerpen waar hij kleuren, vormen en materialen inzet als woorden en zinnen van een eigen imaginair ‘univers ailleurs’ dat - als een carnivore plant - mooi oogt, maar ook gevaarlijk kan zijn. “Mijn beelden laveren tussen verschillende lezingen; ze zijn zoals een koorddanser, zoekend naar een evenwicht.”

Sébastien Reuzé, ‘My Life In The Bush Of Ghosts’ © Sébastien Reuzé

Al wandelend doorheen de expositie voel je meteen: hier is geen documentair fotograaf aan het werk. We kijken naar fragmenten van de werkelijkheid, turen in een soort spiegels, het resultaat van analoge opnames geprint op gemanipuleerd lichtgevoelig papier. Amper hebben we een stap in de expo gezet of daar ontvouwt de zon zich in haar volle omvang. Op verschillende prints is deze ster, als een heldere, verblindend witte bol, centraal in beeld gebracht. Het zijn net gedichten badend in warme tinten geel. De foto’s dompelen de ruimte in een meditatieve sfeer. Sommige beelden zijn ingekaderd in vergulde lijsten. Het mooist komen de werken tot hun recht als ze groot geprint zijn en sober, met enkele punaises, aan de bovenste rand vastgemaakt. De zware onderkant van de afdruk krult speels naar boven. Deze frivole presentatie onderstreept wondermooi de sprankeling van de zon en zijn stimulerende, positieve energie.

Sébastien Reuzé, ‘Soleil DSC365’ © Sébastien Reuzé/ Catherine Bastide
Sébastien Reuzé, ‘Soleil DSC_4418’ © Sébastien Reuzé/ Catherine Bastide

“De fotografische materie, de papieren drager is voor mij heel belangrijk. Fotografie is geen objectieve weergave van de realiteit. Het bestaat als een object, je voelt de fysieke aanwezigheid. Zo onderscheidt het zich ook van de realiteit. Ik zie het als een huid die hier een sensuele vorm aanneemt. In sommige tentoonstellingen integreer ik ook stenen, kristallen of gekristalliseerde objecten als een soort archeologie van de toekomst, om een ander soort tijdelijkheid te creëren," zegt Sébastien Reuzé. "Maar dit zou de richting van de tentoonstelling te veel veranderen."

Wat verderop treffen we vijf monumentale afbeeldingen, ditmaal van massieve rotspartijen. Het werk is zonder filters geprint. Door interventies met licht in de donkere kamer, waaieren de kleuren alle richtingen uit: van lichtroze en mauve tot oranje en roodbruin. Klein detail: Sébastien Reuzé is kleurenblind. “Ik kan magenta niet zo goed observeren en neem kleuren minder gesatureerd waar. Maar ik wil dit gegeven niet teveel gewicht geven. Ik wil voorkomen dat bezoekers dit als een rariteit beschouwen. Mijn kleurenblindheid zal er weliswaar toe hebben bijgedragen dat kleur een belangrijke rol speelt in mijn werk. Maar vooral het semantische aspect van kleur is voor mij van belang.” Reusé maakte een impressionante visuele vertaling van kliffen, een onderwerp dat in se al machtig is.

J.G. Ballard

Naast deze majestueuze evocaties van landschappen zijn er, verspreid over de tentoonstelling, ook heel wat narratieve, bizarre, ietwat generische opnames. Ze zijn klassiek ingekaderd. Van een toxisch gekleurde, stekelige plant, een leegstaand huis en een astronautenpak, tot een luchtopname, een pop vastgebonden in een wagen en een uitgestrekte weg. “Deze beelden oriënteren de lezing van de tentoonstelling. In tegenstelling tot de contemplatieve foto’s van bijvoorbeeld de zon, dragen ze net bij tot een waanzinnig, mentaal landschap, een kosmische trip, alsof je een of andere drug hebt genomen. Ik voel me enorm aangetrokken tot de literatuur van J.G. Ballard (Britse schrijver, sc), zoals zijn verzameling korte sciencefiction-verhalen ‘Vermilian Sands’ (de inspiratie voor de titel van zijn boek ‘Colorblind Sands’, sc), en het magisch realisme waaraan hij ook zijn literaire reputatie dankt.” Deze werken zorgen voor een interessante balans. Maar ze hebben niet de verbluffende impact van de prints waar we eerder over spraken (van de zon/de rotslandschappen). De verwondering die we daar aantroffen, is ook waarneembaar op een ruimtelijke interventie. Op een grote muur stelde Reuzé een tableau van felgekleurde, gescheurde proefdrukken - objecten - samen die hij weldoordacht over de wand verspreidde. “Het FOMU stond me toe vrij te experimenteren, iets waar ik niet zoveel ervaring mee heb in een museum. Er was een enorme openheid voor mijn voorstellen,” zegt de fotograaf. Het resultaat meandert tussen een abstract beeld en een suggestie van een fantastisch heuvellandschap. Het biedt ons ook een inkijk in het fotografische proces. Sébastien Reuzé slaagde erin een omgeving te creëren waar je als bezoeker in opgaat. Deze deint ook op andere plaatsen in/op het FOMU uit. Zoals de acht wapperende vlaggen op het dak van het museum. Op elke vlag spreidt een meeuw haar vleugels, als een soort symbool van vrijheid. Of zoals curator Rein Deslé het formuleert: “Hij wil ons opnieuw doen kijken: hogerop, dichterbij of turend in de verte.”

© SC

‘Hotel Solaire’ - Sébastien Reuzé tot 9 juni in FOMU, Waalsekaai 47, Antwerpen. Open di-zo van 10-18u. www.fotomuseum.be
De tentoonstelling sluit aan bij het boek ‘Colorblind Sands’, uitgegeven door APE, 24x29,3cm, 192p, ills. kleur, paper- back, Engels, mei 2018.

Dit interview is verschenen in HART #191, 25.04.2019.


Sébastien Reuzé, ‘American Day’ © Sébastien Reuzé

Sébastien Reuzé, ‘American Night’ © sébastien Reuzé

Sébastien Reuzé, ‘Nab Olice’ © Sébastien Reuzé

Sébastien Reuzé, ‘Colorblind Sands Bride’ © Sébastien Reuzé

Sébastien Reuzé, ‘Explosion’ © Sébastien Reuzé


Comments

Popular posts from this blog

Panamarenko

35 YEARS PANAMARENKO & DEWEER GALLERY - A BRILLIANT STORY SINCE 1983 Als Panamarenko niet bestond, ze moesten hem uitvinden. De zelfverklaarde fantast behoeft geen introductie. Van het einde van de jaren ’60 tot zijn pensioen in 2005 bricoleerde hij een kinderlijke droomwereld - van zelfgebouwde duikboten, vliegende schotels en zeppelins tot auto’s en kipachtige vogels. Zijn verwondering was de perfecte voedingsbodem voor zijn poëtische creaties, steeds balancerend tussen techniek en esthetiek, en nu op weg naar de eeuwige jeugd! Deweer Gallery bezit een schatkamer aan Panamarenko’s, en dat is bezwaarlijk overdreven. Tussen het begin van de jaren ’80 en 2005 verzamelde de familie Deweer een indrukwekkende hoeveelheid topstukken als V1 Barada Jet (1991), IJsvogel (2003) en Donnariet (2003). Naast unieke objecten zijn er ook heel wat tekeningen, modellen, fotografische prints, multiples en grafiek van de kunstenaar. Deweer Gallery is de enige galerie in België die zoveel werk van Pana…

Yves Velter

Brief aan Yves Velter, geschreven naar aanleiding van de vernissage van de tentoonstelling Soul Contractions in de Paardenstallen in Kortrijk. 27.04.2019.

Beste Yves,
Relatief recent nodigde je me uit om een bezoek te brengen aan je atelier in de Romestraat in Oostende. We zijn geen intimi, ons contact bleef vooralsnog beperkt tot een beleefdheidsgroet op een vernissage. Je werk had ik wel al gezien. Zoals het monumentale tableau ‘Gaze of Hesitation’ dat dit najaar nog te zien was in de Mesdag Collectie in Den Haag. Dertien mensen in een zwart kostuum zijn er rond een reusachtige tafel iets aan het doen, wat nog het meest lijkt op vergaderen. Het tafelblad viel me meteen op. Je verbeeldt er immers een wateroppervlak dat me deed denken aan een diepe, onvoorspelbare oceaan. Het gesprek tussen de verschillende personages leek me afstandelijk. Dat meende ik af te leiden uit de strakke vormen, het grijsblauwe coloriet, maar misschien nog in de eerste plaats uit de gezichten. Daar waar ik oge…

LABOUR

Komplot brengt hedendaagse kunst naar Constantin Meuniermuseum
Kapitalisme, vroeger en nu
In het Constantin Meuniermuseum vindt een primeur plaats: een tijdelijke groepstentoonstelling met hedendaagse kunst. Onder de titel ‘LABOUR’ selecteerde curator en directeur van het nomadische curatorencollectief Komplot Sonia Dermience tien kunstenaars die aan de hand van bestaand of nieuw werk onderzoeken wat het sociaalrealisme en arbeid vandaag betekent.

We besluiten ons bezoek te combineren met een passage langs BOZAR. In dit kunstencentrum loopt momenteel (onder andere) de verdienstelijke expo ‘Bernard van Orley’. Maar waar het in BOZAR over de koppen lopen is, is er in het Meuniermuseum geen kat te bespeuren. En dat is eigenaardig. Constantin Meunier (1831-1905) is een van België’s grootste schilders/beeldhouwers. Hij verwierf succes met zijn waardige en grootse visualisaties van arbeiders. Van mijnwerkers tot glasblazers - Meunier verleende ze de status van helden van de industriële revolut…

AMBERES - ROBERTO BOLAÑO - ANTWERP

Displaying a raw energy that he would later develop to establish himself as one of the most original writers of his generation, Roberto Bolaño’s early experimental novella Amberes (English: Antwerp) is a source of inspiration for a homonymous group exhibition at M HKA in Antwerp. Sofie Crabbé had a conversation with senior curator Nav Haq about the creativity, power and relevance of Bolaño’s writing and how it resonates in both contemporary and historical art.

Sofie Crabbé: Why did you choose Amberes as a source of inspiration for an exhibition?
Nav Haq: When I moved to Antwerp several years ago, a friend gave me a copy of this novella. I liked the fact that the prose’s actual relation to Antwerp remains elusive. The book is not about Antwerp. It would be really uninteresting to make a straight ‘Antwerp’ show. This exhibition is a way to do something more ambiguous. I am interested in the blurring between places in Amberes. Some places are like alter-egos for other places. Most of the s…

delighted despondence

Buscábamos una diligencia a todo trance con mulas viciadas, dispuestas a rodar por los edificios, a romper los arreos y a matar al mayoral Darío de Regoyos
Loss and mourning, melancholy and dark beauty. These are the ingredients of La España Negra [Black Spain], a book that can be described as an alternative guide to wander through northern and central Spain, from the Cantabrian coast and the Basque Country to Madrid. This little jewel, published in 1898, is a child born out of a journey made in 1888 by two intimate friends, namely Belgian symbolist poet Émile Verhaeren and Spanish painter, and co-writer, Darío de Regoyos. It is a rare artistic dialogue between Spain and Flanders during the fin de siècle. Both having lost a parent - Verhaeren his father and Regoyos his mother - they started their travels as a way to mourn, to process their pain and create new memories and works that welled up from the depths of their soul.



Verhaeren and Regoyos searched for remote villages far from the b…

David Denil

Met het boek LET US NOT FALL ASLEEP WHILE WALKING toont David Denil zich naast een clever beeldenmaker, een erudiet verteller en een voortreffelijk onderzoeker en analyticus. In deze lijvige pil brengt hij op een uiterst eigenzinnige, compromisloze manier stukken uit de turbulente geschiedenis van Oekraïne in kaart, meer specifiek de burgerrevolutie op het Onafhankelijkheidsplein in Kiev - Maidan. Op 21 november 2013 vond daar de eerste van een golf demonstraties plaats tegen de corruptie en de rechtsonzekerheid. Een deel van de bevolking wilde het lot van Oekraïne aan de Europese Unie verbinden in plaats van aan Rusland.
LET US NOT FALL ASLEEP WHILE WALKING - een adaptatie van de frase ‘don’t let me walk around asleep’ uit het gedicht Days are Passing, Nights are Passingvan Taras Shevchenko - is een dynamisch en doorwrocht boek. Denil belicht er verschillende facetten van het conflict via found footage en eigen geënsceneerde fotografische opnames zwevend tussen droom en realiteit en o…

Lina Bo Bardi

Brazilië's best bewaarde geheim
Lina Bo Bardi (1914-1992), Italiaans-Braziliaans multitalent, zou ‘Brazilië’s best bewaarde geheim’ zijn. Een halve eeuw was ze een centrale figuur binnen de cultuur van Brazilië. Haar bijdrage aan disciplines als architectuur en vormgeving is aanzienlijk. In het Design Museum van Gent kan je momenteel naar een klein fragment van haar oeuvre gaan kijken. Verschillende modernistische meubels staan er uitgestald, hoofdzakelijk ontworpen tussen 1948 en 1951 en geproduceerd in de Estúdio Palma, de praktijk die ze samen met de Italiaanse architect Giancarlo Palanti had opgericht. Lina Bo Bardi is echter zoveel meer. We doken in de diverse facetten van haar invloedrijke, complexe oeuvre en troffen er visie, innovatie en onverstoorde moed, wars van het narratief waarin ze opereerde, dat een mannelijke superioriteit dicteerde. ‘Ik ben een architect. Ik kan niet doorheen muren gaan. Ik ben geen heks. Het enige dat ik met muren kan doen is ze afbreken.’
Het is …

Les Monseigneurs

Gent - LUCA School of Arts 
Les Monseigneurs  Victor Verhelst - MA Grafisch Ontwerp Thomas Renwart - MA Textielontwerp
Fantasiewezens, poëtische zinnen en (on)herkbenbare, botanische vormen: wie in het atelier van het kunstenaarsduo Les Monseigneurs ronddwaalt, struint door een schier oneindig vat vol inspiratie. Het is de humus, de ‘grafische tuin’ die de twee zelfverklaarde ‘tuinmannen’ vertalen naar extravagant gekleurde ontwerpen voor (wand)tapijten. ‘Dit is slechts het begin van ons levensproject, notre jardin ne perira jamais.’ Les Monseigneurs bestaat uit grafisch ontwerper Victor Verhelst (1997) en textielontwerper Thomas Renwart (1995). Vanuit een gedeeld engagement sloegen ze in september 2018 de handen in elkaar: het begin van een continue kruisbestuiving die hen geen windeieren legde. De oogst van het eerste jaar bestaat uit diverse (wand)tapijten die dualismen zoals kunst versus design of klassiek versus eigentijds ondermijnen. Het zijn stuk voor stuk unieke stukken die functi…

Marc De Blieck

Hoe verhoudt fotografie zich vandaag tot begrippen als uniciteit, autoriteit en auteurschap? Deze brede vraagstelling en de mogelijke antwoorden zitten diep verankerd in het DNA van SOFAM, een non-profit coöperatieve vennootschap die auteursrechten van visuele kunstenaars in België behartigt. Sinds mei 2018 organiseert SOFAM tweemaal per jaar een tentoonstelling in het Europees Huis van de Auteurs (EHA) waar het is gevestigd. De uitgepuurde expo SAVE AS IMAGE van fotograaf en beeldend kunstenaar Marc De Blieck die plaatsvindt in de coworking ruimten en het café van EHA zet deze vraagstelling extra in de verf.
Een buste van Nefertiti op een sokkel. Een vitrine met optische meetapparatuur. Keramische dan wel geschilderde bloemen. Een woud. Marc De Blieck beperkt zich tot het in beeld brengen van herkenbare objecten van cultureel belang die we aantreffen in musea, naast Unesco-werelderfgoed. Het gaat om onderwerpen die reeds door anderen zijn geselecteerd o.a. omwille van hun universele w…